Otto’s blog

dialogen, over sociaaldemocratie zonder dogma

93. Commissie De Wit als volksgericht. Of: de fundamentele zwakte én kracht van de democratie.

| 3.246 keer bekeken | Reageer

Als ik lees wat die parlementaire onderzoekscommissie boven tafel heeft gehaald, denk ik: wat hebben die Bos en al die anderen het goed gedaan.
Fout op fout.
Er gebeurden dingen waar geen enkel draaiboek voor klaar KON liggen.
Vier miljard teveel betaald voor een bank.
Waar gehakt wordt vallen spaanders. Ja, de Nederlandse bank heeft een lijk in de kast van vier miljard te laat gemeld. Maar wat is vier miljard op tientallen miljarden? En wat is vier miljard als de hele economie, per jaar 600 miljard, op instorten staat?
Alsof jij elke dag vier miljard in je portemonnee hebt zitten.
Zo’n jaar later is de volledige top van de Nederlandse bank vervangen. Toont dat niet dat de democratie juist uitstekend werkt?
Het parlement werd keer op keer te laat geïnformeerd.
Wouter Bos heeft terecht gezegd: ‘Ik heb steeds zo snel mogelijk geïnformeerd, maar soms kan het pas achteraf in zo’n hectische toestand.’

Wat zouden onze geachte parlementariërs inhoudelijk eigenlijk toegevoegd hebben?
Het parlement beslist over de budgetten en kon dat nu niet doen.
De commissie de Wit toont precies de zwakte van het parlement. Die procedurefetisjisten zijn de achilleshiel.
Procedures zijn de basis van de democratie.
Maar procedures zonder inhoud zijn een lege huls. Als er echt iets belangrijks moet gebeuren, gebeurt dat NOOIT volgens de procedures. Die zijn altijd gemaakt voor situaties in het verleden. Bovendien vinden wezenlijke veranderingen altijd plaats in een heel ingewikkeld krachtenveld. De volksvertegenwoordiging is één van krachten, maar niet meer dan dat. Zodra je de illusie hebt dat de wereld vanuit de Tweede Kamer, of de gemeenteraad, wordt bestuurd, ben je los van de werkelijkheid. Je bent op zijn best een scheidsrechter, maar wel één die vaak pas achteraf op basis van de camerabeelden een oordeel kan vellen.
Dit riekt naar een antidemocratisch verhaal, jongen.
Democratie is beter dan alle andere systemen. Maar het zal altijd een krakkemikkig systeem blijven. Goede parlementariërs zien dat. Dit riekt naar een volksgericht: lekker hakken, achteraf weten we het allemaal het beste.
Blijft weinig democratisch hoe jij denkt.
Juist zeer democratisch. Ik neem het geknoei voor lief, zolang mensen zich inzetten voor het algemene belang. Dat gedoe is La condition humaine. Mensen rommelen maar wat aan, en ons democratische systeem is gelukkig net zo rommelig. Alle andere systemen zijn uiteindelijk totalitair. En dat zijn de regelfreaks ook. Ik prijs de mensen die zich niet aan de regels houden, maar wel achteraf verantwoording afleggen, in alle openheid.

Goede parlementariërs herken je heel makkelijk: die praten 90% van de tijd over visie en inhoud, en 10% over de procedures. Dan weet je ook hoe je de slechte herkent.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 4.5/5 (13 votes cast)
93. Commissie De Wit als volksgericht. Of: de fundamentele zwakte én kracht van de democratie., 4.5 out of 5 based on 13 ratings

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.