Otto’s blog

dialogen, over sociaaldemocratie zonder dogma

102. Het simpele geheim van Pim Fortuyn.

| 4.731 keer bekeken | 4 reacties

De afgelopen weken is veel geschreven over Pim Fortuyn. Eindelijk snap ik zijn geheim. Het is zo simpel dat je me gaat uitlachen: hij zei wat hij dacht.
Een populist!
Anderen herkenden zijn boodschap, maar hij vond zelf echt wat hij zei. Je ziet nu allerlei politici die ‘de gevoelens van het volk’ zeggen te verwoorden…
Wilders!
…eigenlijk bij alle partijen.
De andere partijen zet jij op één lijn met Wilders?
Veel politici kijken elke dag naar de opiniepeilingen. En dan gaan ze hun boodschap ‘verpakken’. Of ze passen hun boodschap aan.
Je prikt daar doorheen. Je voelt wie echt zegt wat hij denkt.
Politici die vanuit hun hart spreken. Zou inderdaad een verademing zijn.
Een verademing. Maar niet voldoende. Een politicus moet meer zijn dan iemand die uit zijn hart spreekt. Je moet ook een visie hebben die een beetje samenhang heeft. Die onder woorden weten te brengen. Kunnen onderhandelen. Leiding kunnen geven.

Maar neem de PvdA. Die wil haar visie opnieuw formuleren. In een project dat ‘Van waarde’ heet. Allerlei intelligente mensen schrijven en praten in het kader van dat project. En ze hebben geleerd: we moeten luisteren. Dus praten ze over wat ‘de mensen’ vinden.
Eindelijk.
Oud gedrag. Ze hebben Fortuyn niet begrepen. Dan lees ik verhalen die zijn geschreven door mensen die elke week in een vliegtuig zitten. Echte cosmopolieten. En wat doen ze? Schrijven over wat buurtbewoners vinden. Terwijl ze zelf geen binding hebben met de buurt waar hun huis staat.
Prima als je cosmopoliet bent. Maar schrijf dan over je eigen leven, dat over hele andere dingen dan ‘buurtproblemen’ gaat. Anders ben je ongeloofwaardig. Fortuyn deed ook niet net alsof hij elke week naar voetbal ging kijken.
Toch hebben mensen met een wereldwijde blik veel te vertellen.
Maar laat ze hun eigen ervaringen delen. Geen tweedehandsverhalen. Ik wil ook proberen mijn eigen verhaal te vertellen. Daar begint het mee.
Wie heeft daar een boodschap aan.
En vervolgens nadenken over hoe anderen in de wereld staan. Of het nou globetrotters zijn, of mensen die nooit hun buurt uit komen.

Enfin. Je bent dus Fortuyn-fan.
Fortuyn zei dat hij uit naam van bijna iedereen sprak. Dat is de populistische kant waar ik niet van hou. Nederland is een land van minderheden. Zoals elk democratisch land. Ik denk niet dat Fortuyn in staat was tot compromissen.
Compromissen en tegelijkertijd vanuit je eigen gevoel praten. Onmogelijk.
Juist wie goed weet wat hij wil, kan geven en nemen.

Een ander probleem was: zijn fractie in de Tweede Kamer bestond uit, hoe zal ik het zeggen, bijzondere mensen.
Bij gebrek aan een leider gingen ze ruzie maken.

Fortuyn had ze ook niet bij elkaar gehouden. Hij was te veel met zichzelf bezig. Bovendien, het was zelfs de beste leider niet gelukt.
Die man heeft dus uiteindelijk ook een puinhoop achtergelaten.
De belangrijkste les van hem voor mij is: durf te zeggen wat je denkt. Luister vervolgens ook naar anderen. Zeker. Maar in die volgorde.

Politici die zeggen wat ‘de mensen’ vinden, maar zelf het achterste van hun tong niet laten zien, die geloof ik niet.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 4.8/5 (4 votes cast)
102. Het simpele geheim van Pim Fortuyn., 4.8 out of 5 based on 4 ratings

4 reacties

  1. Aan iedereen die het horen wil: Ik ben het volkomen mee eens dat wat je doet, denkt en zegt een eenheid moet vormen anders komt je verhaal inderdaad ongeloofwaardig over. Laat ik eens een voorbeeld daarvoor geven: Fukishima. Naar mijn weten een van de grootste rampen in de geschiedenis van de mensheid door de enorme hoeveelheid radioactievestraling die nog duizenden jaren vrij zal komen en wat zeggen de NL politici? ….. Het is vergeten. Eigenlijk weet iedereen het! onder motto wat belangrijk is moet gezegd worden!
    Daarom kan ik het nalaten dit nu te zeggen

  2. In het tijdperk Pim Fortuyn was de gevestigde politicus niet geïnteresseerd in de gedachte van de gewone mensen, niet op nationaal en ook niet op lokaal niveau. De vraag is is het vandaag de dag zoveel anders?

  3. Met de stelling dat Fortuyn veel heeft bereikt door te zeggen wat hij denkt, ben ik het eens. Ten grondslag daaraan lag m.i. een bepaalde moed, gedrevenheid. Effecten daarvan meen ik nog steeds terug te zien in een vergrote transparantie tov het politieke tijdperk daarvoor: politici laten zich meer afrekenen op resultaten en zijn meer geneigd te benoemen wat eerder taboe was. Uit betrouwbare bron weet ik dat PF slim en constructief heeft onderhandeld bij de vorming van het Rotterdamse college in maart 2002.

    Maar zijn moed was ook een moed der wanhoop. Ik denk dat hij behoorlijk met zichzelf in de knoop zat, een angst waarvoor hij steeds weer tevergeefs op de vlucht ging. Hij zou geen leider zijn geweest die in staat was stabiliteit te brengen, maar dat was voor veel kiezers niet belangrijk. Hij werd electoraal geadoreerd vanwege zijn afrekening met de politieke cultuur van problemen ontwijken in plaats van benoemen.

  4. Je hebt helemaal gelijk als je zegt dat politici het achterste van hun tong niet laten zien niet geloofwaardig zijn. Het vertrouwen van de burger in de politiek ën de overheid is tot een dieptepunt gedaald. Dat komt niet alleen door het egocentrische en populistische van de partijen maar óók door het gebrek aan integriteit. Zoals Ien Dales al zei in 1992: “Wie de integriteit laat aantasten, tast het vertrouwen van de burger in het bestuur, en daarmee de democratie in haar wortels aan”.
    En zoals hetde waard is vertrouwt hij zijn gasten. M.a.w. hoe kan een overheid die zelf niet integer is de burger verwijten niet integer te zijn. Zelf met niet integer gedrag wegkomen terwijl de burger wel word bestraft.
    Ik ben dan ook voorstander van om de politieke onschendbaarheid af te schaffen.

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.