Otto’s blog

dialogen, over sociaaldemocratie zonder dogma

De waanzin van de cultuur in de geestelijke gezondheidszorg.

| 6.075 keer bekeken | 7 reacties

Het College voor Zorgverzekeringen wil flink snijden in het verzekerde pakket geestelijke gezondheidszorg.
Ze pakken de zwaksten.
Die kosten zijn in tien jaar met 140 procent gestegen. Zijn we ineens hon-derd-en-veer-tig procent zieker geworden?
We zijn gaan erkennen hoe belastend geestelijk lijden kan zijn.
En door al die hulp wordt er nu niet meer geleden?

Het College onderscheidt psychische kláchten en psychische zíekten. Stress is wat anders dan chronisch suïcidaal.
Het College wil bijvoorbeeld hulp bij relatieproblemen of werkproblemen niet meer vergoeden.
Die kunnen heel erg zijn.
Je hebt al de maatschappelijk werker. De huisarts. Je familie. Vrienden.
En je kunt zelf ook een coach betalen. Of je bedrijf. Dan maar een keertje minder met vakantie. 
Je hebt extreme gevallen.
Soms is het niet zwartwit. In de ggz zijn daarom ‘zorgzwaartepakketten’ en ‘diagnosebehandelcombinaties’ ingevoerd.
Pardon?
Als ze dit soort termen nodig hebben, dan weet je al dat het goed mis zit. Het komt erop neer: hoe zieker, hoe meer geld. Wat doe je dan bij een twijfelgeval? Toch maar de zware behandeling. Cliënt blij. Hulpverlener blij. Baas van de hulpverlener blij.

En net als de ziekenhuizen en de verzekeraars, zijn ggz-instellingen echte grotemensenbedrijven geworden. Die in de markt opereren! Stoer!

Maar wat willen echte grotemensenbedrijven? Meer omzet. Meer verdienen.

Dat is makkelijk onderhandelen, op kosten van de premiebetaler. Je jaagt lekker de budgetten op. Instelling blij. Verzekeraar blij.
Systeem veranderen.
Systemen wijzigen, of snijden in pakketten, het helpt allemaal geen zier als je vergeet te kijken naar de cultuur. Wanneer ben je als directeur in de zorg een bink (m/v)? Als je meer geld versiert. De cultuur van meer, meer, meer. Waanzin.
Weg met de marktwerking.
Creatieve nieuwe aanbieders komen vaak uit de markt. Denk  – in de thuiszorg – maar aan Buurtzorg Nederland: terug naar de wijkverpleegster.
Marktwerking in het aanbod: ja.

Maar bij de vraag: nee. De mensen die het geld beheren – de managers, de verzekeraars, de ambtenaren – moeten weer sobere dienaren worden van de publieke zaak. Zuinigheid stoer.
Krijg je wachtlijsten.
Streng doch rechtvaardig zijn. De meeste hulpverleners snappen best dat we zuinig moeten zijn. Als er maar goed naar ze geluisterd wordt. Geen machobestuurders die je een vracht aan administratie opleggen.

Ook GGZ-Nederland moet veranderen. Jaar-in-jaar-uit moord en brand schreeuwen over bezuinigingen, terwijl de kosten maar bleven groeien!
Daar is een partijgenote van jou de baas.
Drees stapte in 1970 uit de PvdA omdat ze alleen nog maar bezig waren met geld uitgeven. 43 jaar geleden. Ook in deze zogenaamd snelle tijd dringt wijsheid maar langzaam door.

Het draait niet meer om mensen. Het draait niet meer om waarden. Het draait alleen nog maar om geld.

Is het vreemd dat half Nederland dol is geworden?

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 4.8/5 (4 votes cast)
De waanzin van de cultuur in de geestelijke gezondheidszorg., 4.8 out of 5 based on 4 ratings

7 reacties

  1. Goed en eerlijke verhaal. Bedankt!

  2. het draait al jaren alleen om geld

  3. Klopt allemaal wat je schrijft maar wat ga je er aan doen. Iedereen roept maar niemand doet iets…….

    • Beste Klara, Dank voor je reactie. Ik ben terughoudend met zelf op mijn site weer reageren, want dat slaat discussies gauw dood. Maar dit keer kan ik t niet laten. Je hebt gelijk: ga er wat aan doen. En/maar: dat doe ik ook! Zo ben ik in Amsterdam politiek zeer intensief betrokken bij de aanpak van de jeugdzorg, die dicht tegen de ggz aan zit. Een deel van de ggz wordt zelfs overgeheveld naar de jeugdzorg. Begin volgende week zal ik een blog publiceren over wat ik met de wethouder heb besproken.

  4. De zorgverzekeraars doen precies wat te verwachten was toen ze werden verzelfstandigd: ze proberen zoveel mogelijk kosten over te hevelen naar de belastingbetaler (want mensen met depressie en schizofrenie enz moeten toch geholpen) en ondermijnen de solidariteit (geen zwangerschap verzekeren als je geen kinderen wil).

    Het is tijd voor nieuwe, onderlinge verzekeringen.

  5. Goed artikel. Ik erger me dood. Ook goed dat er actie is gevoerd door zorgverleners die de subsidie naar de managers zien gaan. De mensen die het uitvoerend werk doen merken er weinig van. De hele trend is inderdaad dat het geld het meest belangrijk is. De mensen moeten zich maar aanpassen.
    Plasterk vindt dat mensen niet zo cynisch moeten zijn.
    Maar mensen worden dat t.o.v. alle politieke maatregelen.

  6. Pingback : Een stapje terug (en twee stappen vooruit met de geit) « Groepsblog van De GGZ Laat Zich Horen

Geef een reactie

Verplichte velden zijn aangegeven met een *.